Stary Szczecin

Małe muzeum

Skorupy filiżanek z napisem „Konzerthaus Stettin”. Pochodzą z jednego z lokali znajdujących się w dawnej filharmonii szczecińskiej – czyli Konzerthaus – przy ówczesnej Augustastraße (dziś Małopolska). Budynek oddano do użytku w 1884 roku. W wyniku działań wojennych doznał poważnych uszkodzeń, jednak ostały się mury oraz fasada. Początkowo budynek miał być odbudowany, niestety w latach 60. zdecydowano się na rozbiórkę. Oprócz dwóch sal koncertowych w budynku znajdowały się restauracja, winiarnia, piwiarnia, kawiarnia wiedeńska czy cukiernia. W tzw. „izbie chłopskiej” serwowano wiejskie potrawy typowe dla Pomorza. Z takich więc filiżanek pijali eleganccy goście przysłuchując się melodiom wygrywanym przez występującą w ogrodzie kapelę.


Etykieta prawdopodobnie od odzieży zakupionej w domu handlowym braci Horst - Gebrüder Horst, który mieścił się w w kamienicy przy Paradeplatz 21. Obecnie jest to budynek tzw. byłego "odzieżowca" przy ulicy Niepodległości. Dziś w budynku mieści się kilka punktów handlowych.




Znaczki Winterhilfswerk Pommern z zimy 1933 - 34 roku znalezione w jednym ze Szczecińskich ogrodów. Das Winterhilfswerk des Deutschen Volkes (WHW) była akcją charytatywną utrzymującą się ze składek a organizowaną przez NS w latach 1933 - 1939 roku, wspierającą żołnierzy, którzy zdobyli Żelazny Krzyż.

Obok również wycinek propagujący akcję (z magazynu "Der Deutsche Werkmeister" z lat 30-tych).







Kawałek butelki (prawdopodobnie po mleku) pochodzącej z zakładu mleczarskiego Anny Lorenz - Stettiner Sanitäts Molkerei. Zakład bądź też sklep mieścił się przy Deutsche-Strasse 63 (potem numerację zmieniono na 51). Dzisiaj jest to ulica Wielkopolska, a kamienica nie istnieje.




Plan Szczecina z 1941 roku załączony w atlasie Lange-Diercke Schulatlas - sonderausgabe fur Pommern (Georg Westermann / Braunschweig / Berlin W 10 / Hamburg)





Szczątki worka po wapnie 'Quistorp Kalk' produkowanego przez Pommerscher Industrie Verein Stettin czyli "Pomorskie Towarzystwo Przemysłowe Szczecin", które mieściło się przy Alleestrasse 15 (obecne Wawrzyniaka). Przedsiębiorstwo ugruntowane w 1872 roku prowadziło fabryki cementu, m.in. Pomorską Portland-Cementfabrik 'Quistorp' w Lebbin na wyspie Wolin i w Wolgast (były one najstarsze w Niemczech i największe - w swoich czasach - w Europie), fabrykę kamienia brukowego i fabrykę szamotu. Przedsiębiorstwo posiadało własne parowce i barki, łamacze i oczyszczalnie kredy, jak również linię kredową Jasmund na Rugii z własnym portem ładowniczym, cegielnię 'Berndshof' w Uckermünde, zakłady szamotu i klinkieru 'Skolwin' pod Szczecinem, jak również rozległe tereny na Rugii (m.in. port Martinshafen) i szczecińskiej dzielnicy 'Westend' oraz nieruchomości Schwankenheim nad Odrą. Jednym słowem, interes rodzinny, który do roku 1935 nie podawał do wiadomości publicznej wysokości wypłacanej dywidendy.



Skorupy naczyń znalezionych w Puszczy Bukowej na ruinach restauracji w Młynie Szwedzkim (Pulver Muhle). Wiosną 2005 ktoś wykopał ogromny dół u podnóża wzniesienia, na którym znajduje się mały cmentarz. W dole pozostawiono dużą ilość resztek naczyń, wśród których można było znaleźć skorupy talerzy, kieliszków, kufli, butelek, etc.

Na jednym z widocznych szczątków można odczytać niebieski napis "Stettin We" - niestety tylko tyle...

Powyżej także zdjęcie z miejsca, o którym mowa.

Dodatkowe informacje