Trasa Zamkowa

Jest to arteria wjazdowa do miasta najczęściej wybierana przez przyjeżdżających do Szczecina od strony wschodniej. Trasa Zamkowa przebiega nad Odrą, wyspą Łasztownia i rzeką Parnicą.

 

Trasa Zamkowa z lotu ptaka

Wsparta jest na filarach żelbetowych, liczy około 2,5 km długości. Część przęseł jest wykonana ze stali, a część stanowi konstrukcja żelbetowa.[1] Wzniesiona została w miejscu gdzie już w średniowieczu znajdował się drewniany Most Kłodny (Baumbrücke).[2]

 

Most został zniszczony podczas wojny i dlatego przez wiele lat do centrum Szczecina można było wjechać tylko poprzez przeprawę Mostem Długim. Budowa Trasy Zamkowej miała rozwiązać problemy z narastającym ruchem na ul. Energetyków.

 

Trasa Zamkowa z wieży ZamkuPrace przy trasie rozpoczęto w lutym 1978. Autorem koncepcji był mgr inż. Roman Siemczyk. Z powodu ciągłych problemów z funduszami budowa trasy trwała bardzo długo. Pierwszą nitkę trasy, czyli północną jezdnię wlotową do centrum miasta, oddano do użytku dopiero po 9 latach od rozpoczęcia budowy - w październiku 1987r. Jezdnię wylotową trasy przekazano do ruchu 5.07.1996 – po 18 latach budowy.[3] Do wybudowania Trasy Zamkowej wykorzystano, jak na tamte czasy, pionierskie technologie. Jednym z nowatorskich rozwiązań  był montaż przęseł nawodnych mostów przez Odrę. Środkowe bloki mostów o długości 160m zostały scalone na nabrzeżu,  a następnie w całości ustawione na filarach przy użyciu podpór pływających. W uznaniu za osiągnięcia technologiczne dla inż. Jerzego Łabudy mosty biegnące nad Parnicą zostały nazwane jego imieniem.[4]

Trasa Zamkowa wieczorem

 

Trasa Zamkowa podczas Dni Morza

Cała trasa do 1991 roku Trasa nosiła imię Józefa Piłsudskiego.[5] W roku 1996 nazwę zmieniono na Trasa Zamkowa im. Piotra Zaremby. Nazwanie Trasy Zamkowej imieniem pierwszego polskiego prezydenta Szczecina wydaje się adekwatne. Postać Piotra Zaremby budzi dziś podobne kontrowersje co sama Trasa Zamkowa. Również bez udziału prezydenta Zaremby, który postulował wyburzenie Teatru Miejskiego (znajdował się w miejscu obecnego wjazdu trasy do Szczecina), powstanie drogi byłoby niemożliwe.

 

Niektóre pierwotne założenia projektu nigdy nie zostały zrealizowane i do dziś w okolicach Trasy Zamkowej napotkać można niewykorzystane przęsła. Obecnie planowane jest rozebranie niektórych zjazdów Trasy Zamkowej w celu lepszego wykorzystania przestrzeni nad Odrą.

 

W 2007 roku, przed finałem regat The Tall Ships Races, na Trasie Zamkowej zainstalowano iluminację w postaci 450 niebieskich żarówek.[6] W tym samym roku wiele przęseł Trasy Zamkowej zostało ozdobionych wielkimi graffiti. Do dziś podpory mostów stanowią swego rodzaju galerię „street artu”.

Widok z Trasy Zamkowej na Zamek Książąt Pomorskich i Basztę Siedmiu Płaszczy

Faktem jest, że wraz z Arterią Nadodrzańską, Trasa Zamkowa zaburzyła dotychczasowy porządek urbanistyczny miasta rozdzielając od siebie zabudowę Starego Miasta oraz Wały Chrobrego. Dziś ruchliwa i szeroka arteria wbijająca się w zabytkową część Szczecina spotyka się z wieloma słowami krytyki. Jednak niekwestionowaną zaletą istnienia Trasy Zamkowej jest piękny widok na Szczecin jaki się z niej roztacza. Szczecinianie wracający z podróży w Polsce (szczególnie wieczorem) podziwiają charakterystyczną panoramę Szczecina wraz z iglicą Katedry, podświetlonymi murami Zamku Książąt Pomorskich, czy odbijające się w wodzie Wały Chrobrego. Widok ten za każdym razem robi na nas takie samo wrażenie, a myśl jaka w tym momencie nasuwa się nam do głowy to „jak dobrze być w domu!”.

 Agata Stankiewicz, 2012



[1] Jerzy M. Kosacki, Ziemia Szczecińska, cz. II, Szczecin 1994, Wydawnictwo Sat, s.18.
[2] Encyklopedia Szczecina, t.2, Szczecin 1999, s. 540.
[3] ibid.
[4] ibid.
[5] Uchwała Nr XIV/125/91 z dnia 27 maja 1991r. W sprawie : podania nazw urzędowych ulicom i placom w mieście Szczecinie
[6] Trasa Zamkowa pięknie podświetlona, „Gazeta Wyborcza”, 27 lipca 2007

 


Wyświetl większą mapę

Dodatkowe informacje